Mother
Blessed is your face
مبارك و خجسته باد چهره ات
Blessed is your name
مبارک باد نامت
My beloved
ای عشق من
Blessed is your smile
گرامی باد خنده هایت
Which makes my soul want to fly
که روح مرا به پرواز در می آوری
My beloved
ای عشق من
All the nights
در تمام شبها
And all the times
و در همه زمان
That you cared for me
تو همیشه مراقب من بودی
But I never realised it
اما من هیچ گاه اینرا درک نمی کردم
And now it?s too late
اما حالا خیلی دیر است
Forgive me
منرا ببخش
Now I?m alone filled with so much shame
حالا من تنها هستم مملو از شرمندگی و خجالت بسیار
For all the years I caused you pain
در تمام این سالها من باعث این درد و ناراحتی شدم
If only I could sleep in your arms again
اگر تنها یکبار دیگر بشه من روی شانه های تو بخوابم
Mother I?m lost without you
مادر من بدون تو از بین می روم
You were the sun that brightened my day
تو مانند خورشیدی هستی که به زندگانی من روشنایی می دهی
Now who?s going to wipe my tears away
حالا چه کسی است که اشکهای من را پاک کند
If only I knew what I know today
ای کاش می فهمیدم چیزی که باید امروز بفهمم
Mother I?m lost without you
مادر من بدون تو از بین می روم
Ummahu, ummahu, ya ummi
مادر ، مادر ، ای مادر
wa shawqahu ila luqyaki ya ummi
چگونه می توانم به تو نگاه کنم ، ای مادر
Ummuka, ummuka, ummuka ummuka
مادر تو ، مادر تو ، مادر تو ، مادر تو
Qawlu rasulika
این را پیامبر تو فرمود
Fi qalbi, fi hulumi
در قلب من ، در رویاهای من
Anti ma?i ya ummi
تو همیشه با من هستی مادر
Ruhti wa taraktini
تو رفتی و من را ترک کردی
Ya nura ?aynayya
ای روشنایی چشمان من
Ya unsa layli
ای تسلی ده شبهای من
Ruhti wa taraktini
تو رفتی و من را تنها گذاشتی
Man siwaki yahdhununi
چه کسی به جز تو ? مرا در آغوش می گیرد
Man siwaki yasturuni
چه کسی به جز تو ? مرا می پوشاند
Man siwaki yahrusuni
چه کسی به جز تو از من محافظت می کند
?Afwaki ummi
مادر من را ببخش
Samihini...
به خاطر بی توجهی هایم
روزها در پس هم از اجبار
ميروند و مينشينم من
در ميان شاخه ترديد
و مرا سكوت تنهايي
در ميان مردم تاريك
همچو نالههاي كودك بيمار
در پي مهر مادري نالان
تا وصال خويشتن ميراند
وز سكوت سرد من اينجا
تا غروب دلمردهاي ديگر
روزها در پس هم از اجبار
ميروند و مينشينم من
در ميان خواب بيرويا
تا نگاه من در اين شبِ سرد
پر ز قطرههاي باران است
جان خيس و دلگيرم
همچو سال و روز هرباره
در ميان يارها تنهاست
چون صداي قلب من در كوه
پي پژواك بيصدا باشد
كس نخواهد شنيد دردم را
كس نخواهد كه ديد زجرم را
باز هم شبم به روز رسيد
ليك غصهها نه پايان است
روزها در پس هم از اجبار
ميروند و مينشينم من
باز در ميان شاخه ترديد
باز در ميان خواب بيرويا
باز جان خيس و دلگيرم
در ميان يارها تنهاست
قصدی برای گفتن هر آنچه در دل داشت
و نمیدانست که با گفتن، تمام خواهد شد
شاید تو آغازی گردی برای من ، برای تو ...